تبلیغات
asnews - اشتباهات بزرگ حاكمیت سوریه زمینه سوءاستفاده را فراهم كرد
 
asnews
هنوز هم برای تازه شدن دیر نیست
درباره وبلاگ


اینجا محلی است برای تازه شدن نو شدن و بروز شدن هدف ما اینست که شما را بروز کنید
خود را بروز کنید چون که شعار ما این است:
هنوز هم برای تازه شدن دیر نیست ...............
در ضمن وبلاگ نویسنده میپذیرد برای نویسندگی پیام دهید

مدیر وبلاگ : علیرضا ستاری
نویسندگان
                                                         بسم الله الرحمن الرحیم
كدخبر:10109
                            اشتباهات بزرگ حاكمیت سوریه زمینه سوءاستفاده را فراهم كرد
قطعنامه‌هایی كه یك روز گفتند وجود نخواهد داشت! بعد گفتند قطعنامه كاغذپاره است! بعد گفتند آنقدر قطعنامه بدهند تا قطعنامه‌دانشان پاره شود! بعد یك‌دفعه گفتند همه مشكلات ما از تحریم‌هاست. یعنی از افراط به تفریط رسیدند.
ادامه مطلب.....
محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه در مصاحبه ای درباره بخشی از مهمترین موضوعات منطقه و جهان از جمله پرونده هسته ای ایران، سوریه، آمریکا،تحریم و ترکیه سخن گفت.
ظریف در این
مصاحبه که در جدیدترین شماره هفته نامه آسمان منتشر شده است، به توضیح رویکرد سیاست خارجی ایران در دولت یازدهم پرداخت.

متن کامل این مصاحبه در پی می آید:

رضا معطریان باور نمی‌كرد. تقریباً مطمئن بود كه مصاحبه لغو می‌شود. از شب گذشته كه شایعه حمله به سوریه اوج گرفته بود كم و بیش همه ما منتظر بودیم كه مصاحبه اختصاصی آسمان با دكتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به علت مشغله زیاد وزیر لغو شود. اما چنین نشد. ظریف گرچه شب قبل از مصاحبه با آسمان، به برنامه‌ی نگاه یك تلویزیون رفته بود و مصاحبه‌ای طولانی كرده بود و گرچه همه‌ی روز چهارشنبه ششم شهریورماه 1392 را به مذاكره با وزرای امور خارجه كشورهای ذی‌نفع در ماجرا اختصاص داده بود، اما خلف وعده نكرد. رأس ساعت سه بعدازظهر با ما به گفت‌وگو نشست و قبل از آن، دفترش به ما گفت كه ممكن است در حین مصاحبه، آقای وزیر مجبور به مكالمه تلفنی با وزرای خارجه دیگر درباره تحولات سوریه شود، حمل بر بی‌توجهی نكنید كه ما هم هرگز چنین فكر نمی‌كردیم چون تاكنون هیچ‌یك از وزرای خارجه ایران چه در دولت‌های اصلاح‌طلب و چه در دولت‌های اصول‌گرا یك رسانه‌ی مستقل و غیردولتی را برای اولین گفت‌وگوی مطبوعاتی خود برنگزیده بودند و ظریف با این انتخاب نشان داد كه چه اندازه برای دیپلماسی عمومی احترام قائل است.

مصاحبه آغاز شد، وزیر خارجه جدید ایران خوش‌سخن و خوش‌رو، روبه‌روی ما قرار گرفت. اما تلفن‌ها امان نمی‌داد. قبل از ما وزیر امور خارجه اردن و در حین مصاحبه با ما 6 وزیر خارجه دیگر: كویت، ایتالیا، سوئیس، بلژیك، اسپانیا و یونان با او صحبت كردند.

انگلیسی را روان و پاكیزه حرف می‌زند. شفاف و صریح سخن می‌گوید. یك ضدجنگ تمام‌عیار است و آنقدر از مواضع ضدجنگ برخی كشورها شادمان می‌شد كه بلافاصله پس از قطع مكالمه به همكارانش در مركز اطلاعات و اخبار وزارت خارجه می‌گفت اگر می‌خواهید این را مخابره كنید؛ اینها هم با جنگ مخالفند.
به طور مشخص این جمله دو بار بعد از مكالمه با وزرای خارجه ایتالیا (كه ظریف او را خانم وزیر خطاب می‌كرد) و سوئیس تكرار شد. وزیر خارجه كویت را هم برادر خواند و در پایان یك گفت‌وگوی انگلیسی با او به زبان عربی وداع كرد
.

با وجود این، تمركز ظریف در طول مصاحبه به هم نخورد. گرچه در اواخر مكالمه‌ها تقریباً كلافه شده بود و حتی به همكارانش گفت دیگر تماس نگیرید اما آنقدر به خودش مسلط بود كه در بیان دیدگاه‌هایش دچار افراط و تفریط نشود و هرگز از لباس یك دیپلمات خارج نشود. حتی یك‌جا گفت كسی كه اعتماد به نفس دارد بلند حرف نمی‌زند، شمرده سخن می‌گوید و ظریف اعتماد به نفس داشت. آنقدر اعتماد به نفس كه چند دقیقه مانده به ساعت 5 بعدازظهر بلند شد و به اتاق پشتی رفت و به قول خودش لباس پلوخوری پوشید و گفت باید از ده‌ها سفیری كه به دیدارش آمده بودند تا اولین معارفه با وزیر خارجه جدید ایران را انجام دهند، پذیرایی كند. در كمال شگفتی و در حالی كه ما آماده بودیم كه برویم و روزی دیگر برای تكمیل مصاحبه بیاییم دكتر ظریف از ما دعوت كرد كه همراه او به معارفه سفرای خارجی در تهران برویم و نطق انگلیسی‌اش را بشنویم و برگردیم و دوباره به مصاحبه ادامه دهیم! این همه انرژی شگفت‌انگیز بود و ما هم از خداخواسته از درب وزارتی چهره به چهره ده‌ها سفیر و فرستاده خارجی وارد سالن شدیم و گوشه‌ای نشستیم. ظریف نطقی دقیق – بیش از 30 دقیقه – انجام داد و به سفرا گفت برخی از شما دوستان قدیمی من هستید و برخی دیگر دوستان جدید من خواهید شد. متأسفانه آقای وزیر همان‌گونه كه قبلاً در مكالمه با وزرای خارجه كویت و ایتالیا و سوئیس و بلژیك و اسپانیا و یونان بخش عمده‌ای از مصاحبه با آسمان را لو داده بود، اینجا در جمع سفرای بیش از 50 كشور هم محورهای مصاحبه‌ی آسمان را بیان كرد تا آنها هم به دولت‌های خود مخابره كنند و این‌گونه شد كه تیراژ آسمان بین‌المللی شد!

باری، دكتر ظریف بعد از دست دادن با بیش از 80 سفیر به اتاقش بازگشت و به مصاحبه با آسمان ادامه داد. گاه در طول مصاحبه چنان خسته بود كه به زبان بی‌زبانی از ما می‌خواست تمام كنیم و تنها زمانی که رضا زندی بحث را به رابطه‌ی وزارت نفت و وزارت خارجه کشاند و از قول زنگنه گفت وزیر نفت، وزیر خارجه دوم است ظریف ‌آن‌قدر خسته بود که گفت اصلا آقای زنگنه نه فقط وزیر خارجه دوم که وزیر خارجه اول و رییس ماست، دیگر خسته شدم!

در دور اول هم یك بار بعد از مكالمه انگلیسی با وزیر یكی از كشورها به پرسش فارسی من پاسخی انگلیسی داد: مردی كه فقط به دو زبان سخن نمی‌گوید بلكه به دو زبان فكر می‌كند. ظریف به قول ظریفی حتی اگر نامش ظریف نبود باید به صفت، ظریف خوانده می‌شد چون كلمات را به ظرافت انتخاب می‌كند. از زبان انگلیسی به زبان فارسی، از كلاس درس حقوق بین‌الملل به تالار وزارت امور خارجه و از دیسیپلین دیپلماسی به قامت یك مرد صمیمی سیر می‌كند و هرگز دچار تناقض نمی‌شود.

دكتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه دولتی است كه با شعار ضدجنگ در انتخابات پیروز شد اما این روزها شبح جنگ بر سر خاورمیانه پرواز می‌كند. از این حیث ایران شانس بزرگی آورده كه یك دیپلمات صلح‌طلب وزیر خارجه‌اش است. وزیر خارجه‌ای كه با جنگ مخالف است چه در ایران و چه در سوریه و معتقد است آمریكا اشتباه می‌كند. همان‌گونه كه در عراق اشتباه كرد اما عمیقاً باور دارد كه ایران، عراق نیست و مهمترین نشانه‌ی این تفاوت انتخابات 24 خرداد 92 است. انتخاباتی كه می‌تواند بهترین پشتوانه برای عبور ایران از مهمترین چالش سیاست خارجی‌اش یعنی مسأله هسته‌ای باشد.

رضا معطریان وزیر امور خارجه را برای عكاسی به اتاق كنار دفتر وزیر می‌برد. كنار پرچم جمهوری اسلامی ایران می‌ایستد و تأكید دارد كه عكس كنار پرچم بگیرد. اما نه ظریف و نه دبیر عكس آسمان از دكور اتاق راضی نیستند. ظریف می‌خواهد دكور اتاق را عوض كند اما آیا می‌تواند دكور دیپلماسی ایران را هم عوض كند؟ پاسخ به این پرسش دشوار است. تندروها در همه جای جهان صدایشان را بلند كرده‌اند. اگر تندروهای ایرانی پیام 24خرداد را شنیده‌اند اما تندروهای غربی صدای جنگ جدیدی را در خاورمیانه بلند كرده‌اند اما اگر قرار باشد كسی بتواند دیپلماسی ایران را تغییر دهد او ظریف است: مردی كه هرگز صدایش را بلند نمی‌كند، مردی كه حتی در میان ده‌ها تماس تلفنی و ده‌ها دیدار و یك نطق طولانی، تمركز را در یك مصاحبه از دست نمی‌دهد.

هفته نامه آسمان افتخار می‌كند كه اولین مصاحبه مطبوعاتی اختصاصی با دهمین وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران را انجام می‌دهد. در انجام این مصاحبه دكتر امیرحسین زمانی‌نیا نقش منحصربه‌فردی داشتند كه از لطف ایشان سپاسگزاریم. و از مساعی جناب آقای دانش و اداره کل اطلاعات و اخبار وزارت خارجه نیز تشکر می‌کنیم.

***

آقای دكتر ظریف، این روزها مسائل منطقه و اتفاقات سوریه به عنوان نخستین اولویت كاری شما، وقت و انرژی عمده‌ای از جنابعالی گرفته است. مایلیم سوالاتمان را از اینجا آغاز كنیم كه به نظر شما اوضاع جاری در سوریه به دخالت نظامی خارجی منتهی خواهد شد؟

به نظرم گروهی در تلاشند تا ایالات متحده و كشورهای غربی را گرفتار یك جنگ ناخواسته در سوریه كنند. نكته قابل توجه این است كه دو گروه با گرایش‌های متفاوت این كار را انجام می‌دهند. یك گروه كسانی هستند كه همیشه از جنگ منفعت می‌برند. حتماً شما هم شاهد بودید كه در چند ماه گذشته گروهی در داخل آمریكا، دولت ایالات متحده را تحت فشار قرار داده‌اند. حتی گروهی از درون كنگره، به دولت آمریكا فشار وارد كرده‌اند تا علیه سوریه به قدرت نظامی متوسل شود. اینكه دولتی علیه دولت دیگر تهدید به اعمال قدرت نظامی كند یا به عبارت دیگر بگوید همه گزینه‌ها روی میز است انتهای بی‌قانونی است. جالب اینكه این رویه از سوی كشوری اظهار می‌شود كه ادعا می‌كند كشور قانونمندی است. ادعا می‌كند كه برای حمایت از حقوق و مقررات بین‌المللی تلاش می‌كند. آن وقت این كشور اقدام به تهدید نظامی می‌كند كه مغایر مهمترین حقوق و قواعد بین‌المللی است. این یك نگرانی عمده است كه آمریكایی‌ها هنوز متوجه نشده‌اند كه دنیا شصت سال پیش گزینه اعمال قدرت نظامی را از روی میز برداشته است. تهدید به زور دیگر انتخاب نیست. دوره اعمال قدرت نظامی گذشته است. نه اینكه عده‌ای انسان خیال‌باف نشسته باشند و گزینه اعمال زور را حذف كرده باشند. خیر. بحث این است كه گزینه اعمال قدرت نظامی در عرصه بین‌المللی دیگر مفید نیست.

منظورتان از بیان این جملات، تحلیل شرایط عراق و افغانستان بعد از حمله نظامی آمریكایی‌هاست؟

درباره این دو كشور هم می‌توان این سوال را مطرح كرد. آیا آمریكا بعد از مداخله نظامی در عراق و افغانستان به جای خوبی رسیده است كه حالا دوباره می‌خواهد از زور استفاده كند؟! اینكه می‌گویند تهدید به استفاده از زور خلاف حقوق بین‌الملل است به این خاطر است كه قبلاً ثابت شده كه تهدید به استفاده از قدرت نظامی دیگر كارآمدی ندارد. وگرنه یك روزی كه تهدید و استفاده از قدرت نظامی كارآمدی داشت جنگ یك ابزار سیاست خارجی بود. بعد دنیا متوجه شد كه جنگ نمی‌تواند ابزار خوبی باشد. بنابراین این ابزار غیرقانونی شد. ایالات متحده نمی‌خواهد این نكته را بفهمد. چون قدرت نظامی دارند خیال می‌كنند كه قدرتشان می‌تواند برایشان منافع ایجاد كند. در صورتی كه اگر به گذشته نزدیكشان هم نگاه كنند می‌بینند كه هر كجا از قدرت نظامی استفاده كرده‌اند شكست خورده‌اند. این نكته جالبی است. شما می‌توانید شرایط آمریكا در ویتنام، عراق و افغانستان را بررسی كنید. كجا آمریكا از زور استفاده كرده و به نتیجه رسیده است؟ این منطق غلط هنوز هم در ذهن آمریكایی‌ها وجود دارد.

اگر اینطور است كه آمریكایی‌ها در همه جنگ‌های نیم قرن اخیر شكست خورده‌اند به چه دلیل به دنبال شرایط جنگی جدید در سوریه هستند؟

یك دلیلش این است كه یك گروه قدرتمند در آمریكا با جنگ به منفعت می‌رسند. هم منافع اقتصادی می‌برند و هم منفعت سیاسی. گروه‌هایی در دنیا وجود دارند كه منافعشان در ایجاد تنش است. نظیر صهیونیست‌ها. آنها هیچ‌وقت از آرامش و ثبات منفعت نمی‌برند. بنابراین صهیونیست‌ها یك گروه هستند كه مدت‌هاست به آمریكا فشار می‌آورند تا ایالات متحده درگیر یك جنگ تازه شود. یك گروه هم برخی از همسایگان هستند كه تمام تخم‌‌مرغ‌هایشان را در سبد افراطی‌ها و تكفیری‌ها گذاشته‌اند. این در حالی است كه اگر افراطی‌ها به همین كشورهای همسایه بروند آنها از تمام ابزارهایشان استفاده می‌كنند تا این گروه‌ها را از كشورشان خارج كنند. حالا متأسفانه همه جوز امكانات و انواع سلاح‌ها را در اختیار گروه‌های افراطی و تكفیری قرار داده‌اند.

آیا تاكنون ایران خطر گروه‌های افراطی و تكفیری را رسماً به آمریكایی‌ها گوشزد كرده است؟

آذرماه سال پیش، ایران از طریق سفارت سوئیس یادداشت رسمی به آمریكایی‌ها ارسال كرد مبنی بر اینكه سلاح شیمیایی از نوع گاز «سارین» و به صورت دست‌ساز در حال انتقال به سوریه است. در همان یادداشت گوشزد كردیم كه ممكن است گروه‌های افراطی از این عوامل شیمیایی استفاده كنند. در این مدت گروه‌های تكفیری به برادركشی و جنگ تشویق شدند و نتیجه‌اش فجایعی است كه برخی تصاویرش را در رسانه‌ها دیده‌اید. واقعاً شرم‌آور است كه این گروه‌ها قلب انسانی را از سینه‌اش بیرون كشیده و به دندان گرفته‌اند. شرم‌‌آورتر از آن، این است كه این حركات را به نام اسلام ثبت می‌كنند. حالا حامیان گروه‌های افراطی وقتی دیده‌اند كه این گروه‌ها در داخل سوریه به توفیقی نرسیده‌اند همدست شده‌اند با همكاری گروه‌هایی كه منافع‌شان در جنگ تعریف می‌شود برای منطقه و ایالات متحده دامی را پهن كنند تا به جنگ جدیدی دامن زده شود.

آیا گریزی از جنگ در سوریه هست؟

ما هنوز امیدواریم كه منطق و عقل حاكم شده و مانع جنگ شود. اما متاسفانه شرایط نشان می‌دهد كه طبل جنگ در حال نواخته شدن است. وقتی طبل جنگ نواخته شد عقل و منطق كنار می‌رود. بعضی وقت‌ها هم تصمیم‌گیرندگان، گرفتار آهنگی می‌شوند كه می‌نوازند.

آقای وزیر، در سال‌های گذشته همواره بر این تأكید شده است كه ایران یك عامل مؤثر بر تحولات سوریه است. حتی مركز خیلی از رایزنی‌ها درباره سوریه در تهران است. به نظر شما جمهوری اسلامی ایران می‌تواند از وقوع جنگ در سوریه جلوگیری كند یا دیگر زمان برای راه‌حل سیاسی مدنظر ایران سپری شده است؟

اگر برای راه‌حل سیاسی دیر شده باشد، مشكل همه منطقه است. ما باید تمام تلاش‌مان را به كار گیریم تا راه‌حل سیاسی بر تحولات سوریه حاكم شود. حتماً سوریه راه‌حل نظامی ندارد. حتی اگر با همه تأسف اقدام نظامی شتاب‌زده و غیرقانونی علیه سوریه شكل گیرد باز هم پایان راه نخواهد بود. شاید بحران تشدید شود و ضرورت رسیدن به راه‌حل سیاسی چندبرابر باشد.

فكر می‌كنید بتوانند از راه نظامی حاكمیت سوریه را تغییر دهند؟

از راه نظامی خیر. راه‌حل نظامی جز آشوب، افراطی‌گری، تقویت اختلافات فرقه‌ای و تقویت تشنج و تنش چیز دیگری به همراه نخواهد داشت.

در این شرایط پیشنهاد شما چیست؟

ما فكر می‌كنیم با ایجاد تفاهم بین تمامی گروه‌هایی كه جامعه سوریه را نمایندگی می‌كنند می‌توان به یك راه‌حل رسید.

به نظر جنابعالی امكان رسیدن به تفاهم بین گروه‌های سیاسی هنوز وجود دارد؟ اگر این امكان وجود دارد لازمه‌اش چیست؟

این امكان هنوز وجود دارد. چون راه‌حل دیگری نیست. الان دو مسیر در سوریه وجود دارد.

یكی راه‌حل نظامی است؟

خیر. راه نظامی كه راه‌حل نیست. یك راه همین مسیری است كه الان در سوریه در جریان است. یعنی آشوب و برادركشی. یك راه هم تلاش برای رسیدن به راه‌حل سیاسی است.

به نظر شما، لازمه رسیدن به راه‌حل سیاسی تمام عیار در سوریه چیست؟

تمام بازیگران، مخصوصاً نیروهای خارجی كه بر تحولات سوریه اثر می‌گذارند باید بر همه كنش‌گران داخلی سوریه فشار بیاورند تا سر میز مذاكره بنشینند. جمهوری اسلامی ایران از این امكان خود استفاده كرده و خواهد كرد. به طور مثال، همزمان با اینكه استفاده از سلاح شیمیایی را به شدت محكوم می‌كنیم از دولت سوریه هم خواسته‌ایم كه به بازرسان سازمان ملل متحد اجازه دهد تا از مناطقی كه سلاح شیمیایی در آنجا استفاده شده است، بازدید كنند. ضمن اینكه دولت سوریه را هم به نگاه به آرای مردم تشویق می‌كنیم. اما متأسفانه حامیان گروه‌های تكفیری، به همه روش‌ها مانع حضور متحدانشان در مذاكرات ژنو 2 می‌شوند.

آقای وزیر، این درست است كه سوریه به درخواست شما اجازه داد تا بازرسان سازمان ملل از مناطقی كه مورد حمله سلاح‌‌های شیمیایی قرار گرفته‌اند بازدید كنند؟

هم ما چنین درخواستی كردیم، هم روسیه این درخواست را داشت. همانطور كه می‌دانید سلاح‌های شیمیایی در منطقه عملیاتی مورد استفاده قرار گرفته است. همه شواهد حاكی از این است كه گروه‌های تكفیری برای اینكه مانع از پیشروی نیروهای دولتی شوند علیه مردم همان منطقه از سلاح شیمیایی استفاده كرده‌‌اند. البته الان نمی‌توانیم یك نظر قطعی دهیم. این نظر قطعی باید در یك تحقیق بین‌المللی روشن شود.

با توجه به شرایط بسیار بحرانی كه در سوریه حاكم شده است در حال حاضر راه‌حل فوری ایران برای سوریه چه خواهد بود؟

راه‌حل فوری برای سوریه، جلوگیری از گسترش افراط‌گرایی و جلوگیری از گسترش خشونت فرقه‌ای است.

آقای دكتر، آنطور كه برخی پیش‌بینی می‌كنند ممكن است در 48 ساعت آینده به سوریه حمله نظامی شود. جمهوری اسلامی چطور می‌تواند با یك ابتكار عمل جلوی این كار را بگیرد؟

ابتكار عملی كه جمهوری اسلامی می‌تواند از آن استفاده كند اولا نشان دادن واقعیات شرایط موجود است. برخی فكر می‌كنند آمریكایی‌ها همه چیز را می‌دانند. در صورتی كه هم در افغانستان و هم در عراق مشاهده كردیم كه اتفاقاً آمریكایی‌ها خیلی از شرایط واقعی اطلاع ندارند و خیلی راحت به تله می‌افتند. بنابراین روشنگری بسیار مهم است كشورهای قدرتمند گاهی دچار توهم می‌شوند و فكر می‌كنند كه از طریق اعمال زور می‌توانند مشكلاتشان را حل كنند.

جنابعالی همین الان (در بین مصاحبه) به صورت تلفنی با وزیر خارجه ایتالیا درباره موضوع سوریه مذاكره كردید. چه نكاتی بین شما مطرح شد؟

بنده و وزیر امور خارجه ایتالیا توافق داشتیم كه ممكن است غرب بتواند عملیاتی را در سوریه آغاز كند اما اتمام آن دست خودشان نیست. آمریكایی‌ها این موضوع را متوجه نیستند. آمریكایی‌ها می‌گویند ما كار را شروع كردیم و تمام شد. در صورتی كه مسأله سوریه به این شكل تمام نمی‌شود. ما الان این موضوع را باید با دیپلماسی نشان دهیم.

حالا فرض كنیم این روشنگری به صورت مؤثر انجام شد. دولت سوریه باید چه قدمی بردارد؟

همانطور كه سوریه را تشویق كردیم تا با سازمان ملل متحد همكاری كند فكر می‌كنیم كه سوریه باید تمام داده‌هایش را ارائه كند تا مشخص شود در چه شرایطی از سلاح‌های شیمیایی استفاده شده است. این دامی هم كه علیه دولت سوریه و علیه آنهایی كه می‌خواهند عملیات نظامی در این كشور انجام دهند انداخته شده برچیده شود. جز یك گروه جنگ‌طلب و یك گروه سیاسی كه انتخاب‌های غلطی در گذشته كرده‌‌اند هیچ‌كس از اقدام نظامی منفعت نمی‌برد. تازه آن گروه سیاسی كه انتخاب‌های غلطی كرده‌اند ممكن است در كوتاه‌مدت یك فضای تنفسی برایشان ایجاد شود نه اینكه مشكلاتشان حل شود.

اینكه می‌گویید آمریكایی‌ها شرایط واقعی‌شان را در جنگ متوجه نمی‌شوند بر چه اساسی است؟ بالاخره آنها تجربه جنگ در افغانستان و عراق را داشته‌اند. با این همه تشكیلات عریض و طویل‌شان چطور نمی‌توانند فضای واقعی و آثار جنگ را تحلیل كنند؟

بنده كه نمی‌توانم پاسخگوی ناكارآمدی دستگاه سیاست خارجی آمریكایی‌ها باشم اما شما می‌‌توانید مشاهده كنید كه آمریكایی‌ها در عراق و افغانستان چكار كردند. جالب است در افغانستان متحدان نظامی آمریكا، مشخصات نیروهای شمال را به جای مشخصات مقرهای طالبان در جنگ به آمریكایی‌ها می‌دادند و آنها هم همان جا را بمباران می‌كردند. یعنی تا این حد می‌توان دولت آمریكا را به گمراهی كشاند. من فكر می‌كنم دستگاه‌های اطلاعاتی آمریكا اینها را دیده‌اند. این نكته جای بررسی دارد كه چطور مستی قدرت امكان تصمیم هوشمندانه را از دولت آمریكا گرفته است. معتقدم دولت آمریكا باید باور كند كه استفاده از زور تا به حال به ضررش تمام شده است. اگر دولت آمریكا به این مسأله باور نداشته باشد فكر می‌كند می‌تواند با یكسری حرف‌های خطرناك، به عنوان یك قلدر، دنیا را زیر سلطه خودش قرار دهد. تجربه ثابت كرده است كه اینطور نیست. حالا ممكن است آمریكایی‌ها دوباره این خطا را تكرار كنند و دوباره منطقه را با شرایط خطرناك مواجه كنند. در نهایت خودشان ضررش را خواهند دید.

چگونه می‌توانید آمریكایی‌ها را متقاعد كنید كه درباره دخالت نظامی در سوریه اشتباه می‌كنند؟

فقط می‌توانیم این حرف‌ها را بگوییم. فرمود كه «و ما علی الرسول الابلاغ».

در سخنان‌تان به نامه‌ای اشاره كردید كه آذرماه سال گذشته ایران برای آمریكایی‌ها ارسال كرده و در آن از ارسال گاز «سارین» به گروه‌های معارض توسط برخی ابراز نگرانی شده است. آمریكایی‌ها به این یادداشت چه پاسخی دادند؟

آمریكایی‌ها پاسخی به آن نامه ندادند.

فكر نمی‌كنید ارتباط مستقیم ایران و آمریكا به حل بحران سوریه كمك كند؟

جمهوری اسلامی ایران مواضعش را با یادداشت‌هایی كه از طریق سفارت سوئیس ارسال می‌شود به آمریكایی‌ها منتقل می‌كند. متأسفانه رهبران آمریكا یك مشكل مهم دارند. آنها به جای اینكه رهبری كنند دنباله‌رو جریانات سیاسی و برخی گروه‌های فشار می‌شوند. بعضاً هم دنباله‌رو شرایطی می‌شوند كه ایجاد شده است. ما داریم تلاش می‌كنیم تا به آمریكا بگوییم كه وقتی دولت از مردمش رأی‌ می‌گیرد تا كشور را رهبری كند نباید دنباله‌روی برخی گروه‌ها باشد.

چطور می‌توان گروه‌ها و لابی‌های فشار در آمریكا را بی‌اثر كرد؟

خاصیت جامعه آمریكا حضور فعال گروه‌های فشار و لابی است. اگر شما در داخل جامعه آمریكا زندگی كرده باشید متوجه می‌شوید كه لابی‌گری در آنجا یك صنعت است. یكی از راهكارهای مهم این است كه شرایط داخلی آمریكا شناخته شود. نباید اینطور فكر كرد كه همه تصمیمات در آمریكا در یك محیط عقلانی اتخاذ می‌شود. بعضی اوقات این تصور غلط در كشور وجود دارد. حتی در بین مدیران كشور این سوال مطرح می‌شود كه مگر آمریكایی‌ها اطلاعات ندارند؟ مگر سازمان‌های جاسوسی آمریكا، نگفته‌اند كه ایران به دنبال سلاح هسته‌ای نیست؟ پس چرا ایالات این مواضع را اتخاذ می‌كند؟ پاسخ‌اش این است كه ما هنوز این واقعیت را متوجه نشده‌ایم كه جامعه آمریكا، جامعه پیچیده است. اینطور نیست كه تصمیمات در آمریكا همواره براساس اطلاعات و آمار صحیح و عقلانی شكل بگیرد. در بسیاری موارد تصمیمات آمریكا توسط همین گروه‌های فشار تحمیل می‌شود.

اگر از شما بخواهیم یك نمونه از این تصمیمات را كه تحت تأثیر لابی‌ها شكل گرفته است را ذكر كنید مثالی دارید؟

حدود چهل سال پیش كتابی در آمریكا تحت عنوان «ارتباطات صهیونیستی» منتشر شد. در این كتاب نشان داده شده بود كه چه شبكه‌ای در آمریكا تأثیرگذاری می‌كند. اخیراً دو نفر از نویسندگان برجسته آمریكایی از دانشگاه‌های هاروارد و شیكاگو مقاله‌ای در مورد تأثیر لابی صهیونیستی در منحرف كردن سیاست خارجی آمریكا از مسیر منافع این كشور نوشته‌اند. یكی از این دانشمندان آقای «استفن والت» از نورئالیست‌های معروف آمریكاست و دیگری آقای «میرشایمر» است كه ایشان هم از نظریه‌پردازی‌های معروف است. شاید برای شما جالب باشد بدانید كه دانشگاه‌ هاروارد تحت تأثیر گروه‌های فشار این دانشمندان را مجبور كرد كه سربرگ دانشگاه را از مقاله‌شان بردارند. این مسأله نشان‌دهنده آن است كه خود آمریكایی‌ها هم قبول دارند كه این منافع آمریكا نیست كه همواره سیاست‌های را هدایت می‌كند.

آقای دكتر ظریف، سوال مهم این است كه چرا ایرانی‌ها در صنعت لابی آمریكا غایب هستند؟

چون ما هنوز آمریكا را آنطور كه باید نمی‌شناسیم بنابراین نمی‌توانیم از این امكانات داخل ایالات متحده استفاده كنیم. نكته دیگر این است كه ما توانمندی‌های خودمان را در داخل جامعه آمریكا دست‌كم گرفته‌ایم. یك جمعیت عظیم و فرهیخته ایرانی در آمریكا هستند كه ما اینها را از خودمان رانده‌ایم. البته تلاش‌هایی به ویژه در دولت‌های آقایان هاشمی رفسنجانی و خاتمی برای جذب این افراد انجام شده بود.

منظورتان از جذب ایرانی‌های مقیم آمریكا این است كه آنها به ایران برگردند؟

خیر. منظورم این نبود. همه كشورها در داخل آمریكا گروه‌های اقلیتی دارند. نظیر اقلیت ایرلندی، اقلیت ایتالیایی، اقلیت پاكستانی، اقلیت ترك و... اقلیت ایرانی‌های آمریكا هم جمعیت ایرانی دارند. نمی‌خواهند كشورشان مورد تهدید قرار گیرد. نمی‌خواهند خانواده‌شان كه در ایران زندگی می‌كنند تحت تحریم‌ها باشند. آنها دلشان نمی‌خواهد گروه معدودی در آمریكا بتوانند سیاست‌های ایالات متحده را به گونه‌ای بچرخانند كه برای رشد و توسعه ایران مانع ایجاد كند. ما از ظرفیت ایرانی‌های مقیم آمریكا هنوز نتوانسته‌ایم استفاده كنیم.

جنابعالی به عنوان وزیر امور خارجه فكر می‌كنید چه برنامه‌ای برای استفاده از ظرفیت ایرانیان مقیم آمریكا، برای حل مسائل عاجل و فوری دارید؟

باید ابتدا ظرفیت‌ها را آماده كرد. باید نوعی از رابطه بین ما و این جامعه بسیار قدرتمند ایجاد شود تا این جامعه بتواند به خواست خودش در جهت منافع ایران حركت كند. تأكید می‌كنم به خواست خودش نه با دستور ما. این سیاست، یك‌روزه نیست. اقدامات كوته‌نظرانه، اقدامات فوری، تلاش‌های كاسب‌كارانه برای بهره‌برداری آنی، مقطعی و ابزاری از ظرفیت جامعه ایرانیان مقیم آمریكا باعث می‌شود كه آنها دلسرد شوند. ما باید برنامه درازمدت داشته باشیم. اگر بتوان برنامه‌ریزی منسجم كرد و به صورت هماهنگ آن را اجرا كرد، می‌توان در آینده یك ظرفیت قوی برای ایران به وجود آورد.





نوع مطلب :
برچسب ها : سوریه، ایران، وزیرامور خارجه،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کد ورود به چت روم